KANE ROBERTS

Ο Kane Roberts γεννήθηκε στην Βοστόνη των ΗΠΑ και από παιδί έτεινε προς την καλλιτεχνία. Στην τρυφερή ηλικία των 10 γαντζώθηκε στη μουσική με ακούσματα από Jimi Hendrix και Led Zeppelin.
Η πρώτη μπάντα του ήταν οι Junior High στην οποία έπαιζε κιθάρα, στο γυμνάσιο έφτιαξε τους RAVEN, δυστυχώς η μπάντα διαλύθηκε όταν ο τραγουδιστής της πέθανε από υπερβολική χρήση αλκοόλ.
Μετά την διάλυση των RAVEN ο Kane Roberts βρέθηκε σε διάφορες μπάντες που έπαιζαν από soul μέχρι και rock.
Μετά το γυμνάσιο πήγε στο Boston University όπου κατάφερε και έκατσε μια μόνο βδομάδα!!!
Εγκαταλείποντας το, υπέβαλε αίτηση σ’ ένα μουσικό πανεπιστήμιο το New England Conservatory of Music, ο Roberts ήταν τυχερός καθώς εκείνη την χρονιά δύο μόλις κιθαρίστες έγιναν δεκτοί.
Εκεί μελέτησε κλασική και jazz κιθάρα.
Όταν αποφοίτησε, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην Νέα Υόρκη, εκεί δημιούργησε τους CRIMINAL JUSTICE ενώ παράλληλα τις βραδινές ώρες ασχολούνταν με τράπουλες για παράνομα χαρτοπαικτικά παιχνίδια.
Ο ίδιος χαρακτηριστικά είχε πει για κείνα τα χρόνια : « δεν είχα ξαναδεί ποτέ τόσα πολλά πυροβόλα όπλα »…

KANE ROBERTS – KANE ROBERTS 1987

To 1986 έγινε το πάντρεμα με την μπάντα του Alice Cooper, ο Cooper αναζητούσε ένα νεαρό κιθαρίστα “καθαρό” από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ.
Ο Bob Erzin έστειλε στον Cooper ένα αντίγραφο από το demo που είχε γράψει ο Roberts εκείνη την εποχή με τίτλο « Screen Gems ».
Ο Alice Cooper άκουσε το demo και αποφάσισε να πάει να δει live τον Kane Roberts ο οποίος εκείνη την εποχή έπαιζε σ’ ένα strip club ( ο Kane Roberts είχε ανοίξει ένα χρόνο πριν συναυλία του Alice Cooper στην Ν.Υ. τότε όμως δεν είχαν συναντηθεί από κοντά ).
Την επόμενη μέρα ο Roberts δέχτηκε μια άκρως δελεαστική πρόταση, για να προστεθεί στο σύνολο των session μουσικών που θα απάρτιζαν την μπάντα που θα έπαιζε στα « θεατρικά » live show του Alice Cooper, την οποία και δέχτηκε.
Ο Roberts ξεκίνησε το bodybuilding το 1984 κάτι που έκανε τρομερή εντύπωση στον Cooper.
Ο Roberts συμμετείχε σε 3 δίσκους του Alice Cooper, στα « Constrictor », « Raise your Fist and Yell » και « Trash ».
Το 1987 το management του Alice Cooper του εξασφάλισε συμβόλαιο με την MCA records.
Το ντεμπούτο του lp ήταν μια συλλογή από μελωδικά στοιχεία και μπαλάντων, με τον Kane Roberts να έχει αναλάβει τις κιθάρες, τα πλήκτρα και τα φωνητικά, τον Steve Steele το μπάσο και τον Victor Ruzzo τα τύμπανα. Πίσω από την κονσόλα της παραγωγής ήταν Michael Wagener , το άλμπουμ ήταν φοβερό και ξεχωρίζουν χωρίς να υστερούν από τα υπόλοιπα τραγούδια τα « Women on the Edge of Love », « Triple X », « If this is Heaven », « Too much ( for anyone to touch ) » και η μπαλάντα « Tears of Fire » γραμμένη από το ίδιο και τον Kip Winger.


KANE ROBERTS – SAINTS AND SINNERS 1991

Ο Desmond Child εγκατέλειψε την μπάντα του Alice Cooper για να συγκεντρωθεί στην σόλο σταδιοδρομία του και παίζοντας κάτω από την muscleman εικόνα του συνεργάστηκε με τον Desmond Child.
Ο Child έγραψε το υλικό για το 2ο lp του Roberts « Saints and Sinners » το οποίο κυκλοφόρησε το 1991.
Ένας ιδιαίτερα « καλογυαλισμένος » δίσκος μελωδικού ροκ όπου οι BON JOVI συναντάνε τους KISS, με τους John McCurry ( κιθάρα ), Steve Steele ( μπάσο ), Myron Grombacher ( τύμπανα ) και Chuck Kentis ( πλήκτρα ) να είναι το μόνιμα πλέον μέλη της μπάντας ενώ την παραγωγή είχε αναλάβει ο Sir Arthur Payson.
Ξεκίνημα στο δίσκο με « Twisted » γραμμένο από το δίδυμο Desmond Child / Diane Warren δηλαδή επιτυχία ( όπως ακριβώς τους μάθαμε στο « Slippery When Wet » των Bon Jovi ).
Το 3ο τραγούδι έπρεπε να είναι μπαλάντα και είναι μια μπαλάντα…
« Does Anybody Really Fall in Love Anymore? » εδώ το χεράκι τους έβαλαν οι Jon Bon Jovi, Richie Sambora, Desmond Child Child, Diane Warren ( η μαγική τετράδα;;;;; ) ένα θαυμάσιο τραγούδι με τρομερά φωνητικά από τον Kane Roberts και ένα εκπληκτικό ρεφραίν.
Το « Dance Little Sister » είναι γραμμένο από τους Ponti/Pepe/Child και θυμίζει Baton Rouge, ένα τραγούδι μ’ ένα ακόμη δυνατό ρεφραίν.
Ακολουθεί το « Rebel Heart » με πολύ καλούς στίχους, ένα τραγούδι που συναντάμε κάθε 10 χρόνια…
Ξεχωρίζουν ακόμη τα « You Always Want It », « Fighter », « I’m not Looking for an Angel » τα οποία σίγουρα θα μπορούσαν να γίνουν hitάκια.
Πρόκειται σίγουρα για μία καλή κιθαριστική δουλειά, με τρομερά παιχνίδια με τα πλήκτρα και ρεφραίν ικανά να τινάξουν τα μυαλά στον αέρα, σίγουρα ο Desmond Child είναι μια μουσική μεγαλοφυΐα και ότι πιάνει γίνεται χρυσό…
Το κλείνει με τα « Too Far Gone » και « It’s Only Over For You », ο Desmond Child « μαγείρεψε » ένα άλμπουμ με τα καλύτερα μελωδικά καρυκεύματα και ο Kane Roberts μας έδωσε στο πιάτο μια από τις αντιπροσωπευτικότερες μελωδικές κυκλοφορίες.


PHOENIX DOWN – UNDER A WILD SKY 1999

Ο Kane Roberts κυκλοφόρησε μια ευπρόσδεκτη δισκογραφική δουλειά με το project σχήμα των PHOENIX DOWN και παραγωγό τον Michael Wagener.
Στα αξιοπρόσεκτα είναι σίγουρα το ότι δεν αναφέρετε πουθενά το line up της μπάντας και ότι η μόνη φωτογραφία που υπάρχει είναι αυτή του Kane Roberts.
Το « Reckless » που ανοίγει το δίσκο είναι γραμμένο από τον Mike Slammer και ακούγεται περισσότερο ως φόρος τιμής στον Alice Cooper αλλά στο πιο heavy…
Σίγουρα είναι ένα κομμάτι που θα μπορούσε να υπήρχε στο 2ο προσωπικό του Roberts « Saints and Sinners ».
Ακολουθεί το « I Want It Again » που ηχεί σαν τον… Roberts που ξέρουμε με πιο πιασάρικο pre-chorus και την « δροσερή » γέφυρα, ακολουθεί το « Walk » γραμμένο από τον Jim Peterik ( πρώην SURVIVOR ), μια συναρπαστική ημι-μπαλάντα.
« Love Gone Wrong » γραμμένο από το δίδυμο Peterik /Roberts το οποίο βαδίζει σε πιο σκληρό ήχο, ξεχωρίζουν ακόμη 2 μπαλάντες τα « In Another Life » και « Rain », ενώ το « Neverland » σίγουρα γράφτηκε εμπνευσμένο τον Alice Cooper.
Ο δίσκος κλείνει με το « Rebel Heart » το οποίο υπάρχει και στο « Saints and Sinners » αλλά η νέα αυτή έκδοση δεν έχει κάτι το διαφορετικό, άρα δεν έχει και κάτι να δώσει.

Γκονσάγκα ο αντι-Τζεμπούρ

Τον αντικαταστάτη του Ράφικ Τζεμπούρ, ο οποίος οδεύει προς ΑΕΚ, φαίνεται πως βρήκε ο Πανιώνιος. Ο 25χρονος Βραζιλιάνος επιθετικός Άντερσον Γκονσάγκα, σύμφωνα με πληροφορίες ταξιδεύει για Ελλάδα, και αφού περάσει από ιατρικές εξετάσεις θα υπογράψει το συμβόλαιο του. Όπως προκύπτει από την Βολιβία, όπου αγωνίζεται ο παίκτης, η συμφωνία θα είναι τριετούς διάρκειας. Ο Γκονσάγκα είναι αριστεροπόδαρος επιθετικός, με καλή τεχνική κατάρτιση, και ευχέρεια στο γκολ(στο τελευταίο πρωτάθλημα πέτυχε 16 γκολ). Ο Βραζιλιάνος ανήκει στην Μπλούμινγκ, ομάδα πρώτης κατηγορίας της Βολιβίας.

http://www.sport-fm.gr/article/144277

http://www.clubblooming.com.bo/Noticias/280808andersonsefue.htm

Η γυναίκα πάει στον ψυχίατρο.
«Γιατρέ μου», του λέει: «Είμαι απελπισμένη! Δεν ξέρω τι να κάνω. Ο άνδρας μου νομίζει ότι είναι ψυγείο!».
«Χμμμ», λέει ο γιατρός: «Νομίζω ότι δεν είναι κάτι σοβαρό. Θα του περάσει σύντομα».
«Μπορεί να του περάσει γιατρέ, αλλά μέχρι τότε τι θα κάνω; Βλέπετε, κοιμάται με το στόμα ανοιχτό και… με ενοχλεί το φωτάκι!».

«ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΑΡΙΟΥ»

Οι δυο «ήρωες» είναι εγκατεστημένοι στην Αθήνα και μηχανεύονται δουλειές του ποδαριού για να επιβιώσουν. Ο μόνιμα ερωτευμένος Μήτρος και ο «χαζούλης» Μητρούσης, βγαίνουν στο δρόμο μαζί με τις τσάντες τους και πέφτουν πάνω σε διαβάτες, φανάρια, σε υπονόμους…
Ο Μήτρος και ο Μητρούσης μηχανεύονται το φάρμακο για την φαλάκρα!!!
Τους συναντάμε στο εργαστήριο τους, εξοπλισμένοι με αλλόκοτα αντικείμενα, αρχικά ντυμένοι με καπαρντίνες και στη συνέχεια με ιατρικές μπλούζες.
Παίρνουν προκαταβολές από τους πελάτες, τους οποίους υποβάλουν σε βασανιστήρια, δένοντας τους σε καρέκλες, τροχίζοντας το κεφάλι τους.
Με την φόρα τους υποβάλουν στο μαρτύριο και ένα εφοριακό, ο οποίος πάει για μαλλί και βγαίνει… γουλί!
Μετά αρχίζει η αποκάλυψη της απάτης και αρχίζει το τρέξιμο…
Αρχικά σ’ένα ρινγκ πάλης και στη συνέχεια σ’ένα οίκο μόδας, παριστάνοντας τα «ναζιάρικα-τριχωτά» μοντέλα.
Πριν το τέλος, έρχεται η κατάκτηση της εκλεκτής της καρδιάς του Μήτρου, προξενητής ο Μητρούσης.
Όμως την ώρα που ο Μήτρος απλώνει το χέρι δίπλα στην καλή του, η βέρα πάει σε άλλο χέρι…
Ενώ στο φινάλε, ο γερανός της τροχαίας τους παίρνει το αμάξι τους…

Europe - Rock The Night

Ότι και να πω ή να γράψω για το συγκεκριμένο συγκρότημα είναι λίγο. Τη δεκαετία του ’80 τα κομμάτια τους αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν από πάρα πολλούς έλληνες, ακόμα και αν δεν άκουγαν ή δεν τους άρεσε η rock μουσική. Με αφορμή την επανασύνδεσή τους και τη ζωντανή εμφάνισή τους στο φετινό Sweden Rock Festival, η εταιρία τους κυκλοφόρησε ένα DVD συλλογή με video clip που έχουν γυρίσει στο παρελθόν για την προώθηση των δίσκων τους. Μεγάλες επιτυχίες τους, από το μπασκετικό (για μας που ζήσαμε αυτή την εποχή) Final Countdown που ανοίγει τη συλλογή, Rock The Night, Carrie, Cherokee, Superstitious, Open Your Heart, Let The Good Times Rock, Prisoners In Paradise, I’ll Cry For και τέλος ίσως το πιο πρόσφατο video clip τους Halfway To Heaven. 10 πραγματικά διαμάντια που θα βρείτε μαζεμένα σε αυτό το DVD. Σαν bonus υλικό περιλαμβάνονται σπάνιες τηλεοπτικές εμφανίσεις του group (αρχές της δεκαετίας του ’80), συνέντευξη της μπάντας στο studio το 1983, τμήμα του δελτίου ειδήσεων της σουηδικής τηλεόρασης που αφορούσε την πρώτη τους περιοδεία το 1986 και τέλος πλάνα από την περιοδεία τους στην Αμερική το 1988. Όλο το bonus υλικό είναι στα σουηδικά, αν όμως τα σουηδικά σας δεν είναι τόσο καλά όσο τα δικά μου, υπάρχει η δυνατότητα ενεργοποίησης αγγλικών υποτίτλων. Θα το βρείτε σε αρκετά ελκυστική τιμή, γι’ αυτό αγοράστε το.

VALENTINE – VALENTINE 1990

HUGO - ΦΩΝΗΤΙΚΑ
ADAM HOLLAND - ΚΙΘΑΡΕΣ
CRAIG PULLMAN - ΠΛΗΚΤΡΑ
GERALD ZAPPA - ΜΠΑΣΟ
NEIL CHRISTOPHER - ΤΥΜΠΑΝΑ

Βρισκόμαστε μπροστά σ΄ένα εντυπωσιακό δίσκο νεουορκέζικου hard rock συγκροτήματος έτσι όπως μόνο οι VALENTINE ήξεραν να παίζουν δηλαδή το μελωδικό ροκ στα καλύτερά του.
Είναι δημιούργημα του ταλαντούχου τραγουδιστή Hugo Valenti, του οποίου η φωνή έχει μια κλίση προς τους Journey, ενώ στις κιθάρες συναντάμε τον Adam Holland που με το παίξιμο του θυμίζει Dokken στα μέσα της δεκαετίας του 80, ενώ η μπάντα δένει ακόμα περισσότερο με τα πλήκτρα του Craig Pullman. Οδηγός αυτής της προσπάθειας ο Neil Kernon, του οποίου η μαστορία στην παραγωγή δίνει το κάτι παραπάνω που χρειάζεται ένας δίσκος για να συγκαταλέγεται στα "παντοτινά" διαμάντια του μεωδικού ροκ.
Τώρα, η απάντηση, στο ερώτημα ποιο τραγούδι ξεχωρίζει από τον δίσκο, θα έλεγα… κανένα.
Γιατί πολύ απλά όλα είναι εκπληκτικά, θυμίζουμε τα : "Running on a luck again" που ανοίγει το δίσκο, "No Way", "Tears in the night" και "Where are you now", τις δύο εκπληκτικές μπαλάντες "Never said it was going to be easy" και "You’ll always have me" καθώς και στην σκληρή πλευρά με τα "Someday" και "We run". Όλα αυτά συνθέτουν ένα τέλειο δίσκο, απολαύστε τον…

DRIVE, SHE SAID – DRIVE, SHE SAID 1989

AL FRITSCH – φωνητικά, κιθάρες
MARK MANGOLD - πλήκτρα, τύμπανα, φωνητικά

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα αγνό AOR ντουέτο, με τον πρώην πληκτρά των AMERICAN TEARS και TOUCH Mark Mangold και τον άγνωστο μέχρι τότε τραγουδιστή Al Fritsch.
Ο Mark Mangold είχε δουλέψει μέχρι τότε με γνωστούς μουσικούς όπως ο Michael Bolton, η Cher, ο John Norum και η Fiona ήθελε όμως να εκθέσει τα μουσικά του στίγματα δημιουργώντας μια νέα μπάντα και αυτό έκανε φτιάχνοντας τους DRIVE SHE SAID.
Η Columbia τους άκουσε και κυκλοφόρησε τελικά το ομώνυμο δίσκο τους το 1989, ένα άλμπουμ το οποίο το χαρακτηρίζει η ποικιλία ρυθμών και ήχων στα τραγούδια ( από το heavy στην μπαλάντα αλλά και στα pop μονοπάτια ).
Ο δίσκος ανοίγει με το IF THIS IS LOVE το σήμα κατατεθέν των DRIVE SHE SAID ένα εκπληκτικό δείγμα AOR μουσικής, HARD WAY HOME το heavy κομμάτι του δίσκου, ο MARK MANGOLD το έγραψε μαζί με την FIONA η οποία συμμετέχει με δεύτερα φωνητικά. DON’T YOU KNOW βρισκόμαστε μπροστά στην επαναηχογράφηση του κλασικού τραγουδιού των TOUCH στο AOR στυλ των FOREIGNER, BUT FOR YOU η πρώτη μπαλάντα του δίσκου με την εκπληκτική ερμηνεία του AL FRITSCH, η πρώτη πλευρά κλείνει με το LOVE HAS NO PRIDE, MARK MANGOLD - ALDO NOVA απλά ένα φοβερό τραγούδι ( ο Nova έβαλε το χεράκι του και στην παραγωγή ). Αλλάζουμε γρήγορα πλευρά και… MAYBE IT’S LOVE ένα ακόμα HITάκι του δίσκου, ακολουθεί το HOLD ON ( HANDS AROUND YOUR HEART ) μια μπαλάντα με θαυμάσιους στίχους, IF I TOLD YOU ένα ακόμα AOR τραγούδι με πλούσια πλήκτρα. I CLOSE MY EYES το POP ROCK άσμα του δίσκου με την συμμετοχή του BOB KULICK στις κιθάρες, κλείνοντας την πλευρά βρίσκουμε το AS SHE TOUCHES ME ( WHY CAN’T I BELIEVE ) ένα ακόμα highlight του δίσκου. Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι οι DRIVE SHE SAID γνώρισαν μεγαλύτερη επιτυχία στην Ευρώπη παρά στην πατρίδα τους την Αμερική.

Χωρίς χρυσό μετάλλιο η Ελλάδα

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης πρόσθεσε το 4ο μετάλλιο στην συγκομιδή της Ελληνικής αποστολής, η οποία θα επιστρέψει στην Ελλάδα χωρίς το πολυπόθητο χρυσό. Ο Έλληνας πρωταθλητής, ηττήθηκε στον τελικό της κατηγορίας των +80κ. του ταε κβο ντό, με 5-4 από τον Κορεάτη Ντονγκμίν Τσα και έμεινε όπως και στην Αθήνα το 2004, δεύτερος.

Chania Rock Festival 2008

O πολιτιστικός σύλλογος Χανίων, ROCK ON SOUTH, επιστρέφει με μία από τις σημαντικότερες διοργανώσεις συναυλιών που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στην Κρήτη!
Τα συγκροτήματα που θα συμμετέχουν είναι:
Paradise Lost, Real Fiction, People Vs People, Roundabout, Soundtrap, Dead June & After the Rot.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το συγκρότημα των Paradise Lost, που θεωρείται ως μια από τις σημαντικότερες μπάντες των τελευταίων 20 ετών, και η κορυφαία στο είδος της, θα ταξιδέψει ειδικά από την Αγγλία για να συμμετέχει στο CHANIA ROCK FESTIVAL, και δε θα εμφανιστεί σε καμία άλλη ελληνική διοργάνωση αυτό το καλοκαίρι.
Για άλλη μία φορά ο πολιτιστικός σύλλογος ROCK ON SOUTH, δίνει την ευκαιρία στο κρητικό κοινό να συμμετέχει σε ένα πραγματικά μεγάλο μουσικό γεγονός που όλοι θα θυμούνται για χρόνια. Επίσης δίνει την ευκαιρία σε τοπικά σχήματα να εμφανιστούν μαζί με ένα μεγαθήριο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής και να πάρουν ενέργεια να συνεχίσουν τη μουσική τους πορεία.

Οι πόρτες για το κοινό θα ανοίξουν στις 18:00 και στη σκηνή θα εμφανιστούν όλα τα παραπάνω τοπικά σχήματα μέχρι τις 22:00. Σε αυτό ακριβώς το σημείο θα δώσουν τη σκυτάλη στους βρετανούς Paradise Lost !!!

Στo festival θα υπάρχουν περίπτερα να καλύψουν όλες τις ανάγκες των επισκεπτών ενός festival !

Ραντεβού στα Χανιά λοιπόν στις 24 Αυγούστου για τη μεγαλύτερη rock γιορτή του καλοκαιριού για όλη την Κρήτη !!!

Προπώληση 25€
(σύντομα σε όλη την Κρήτη, Αθήνα και Θεσσαλονίκη)

Ταμείο 30€

Chania Rock Festival 24.08.08 @ Αττικόν (Ελ. Βενιζέλου 118 - Χανιά)

PLEASURE BOMBS – DAYS OF HEAVEN 1991

Η Αμερικάνικη metal μπάντα των PLEASURE BOMBS δημιουργήθηκε από τους Mark Lewis (κιθάρα / πλήκτρα), Janet Daily (φωνητικά), Bobby Neil (μπάσο / ακουστική κιθάρα), Joey Crifo (τύμπανα) και David Matos (κιθάρα).
Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους δίσκο (και μοναδικό) από την Atco Records το 1991 με τίτλο “Days Of Heaven” και παραγωγό τον Tony Visconti.
Από τον δίσκο ξεχωρίζουν τα: “Tumblin’ Down”, “Heat Comes Down” από την α’ πλευρά και τα: “Come This Way”, “Out With The Boys” και “Fade to Black” από την β’. Παρά τις θετικές κριτικές, η μπάντα των PLEASURE BOMBS συμβιβάστηκε με την «φτώχεια» των τότε ημερών και αυτός ο υπολογίσιμος κατά τα άλλα δίσκος δεν είχε ποτέ την ανάλογη συνέχεια.

Φτωχός ή γκρινίαρης;

Ενώ όλοι "κλαίγονται" για την ακρίβεια, εν τούτοις όλοι βρίσκουν χρήματα για να πάνε διακοπές!

MAMMOTH - MAMMOTH 1988

NICKY MOORE - φωνητικά
BIG MAC BAKER - κιθάρες
JOHN Mc COY - μπάσο
TUBBY VINNIE REED – τύμπανα

MAMMOTH, άντε να σε πιστέψει κανείς ότι υπήρξε συγκρότημα με αυτό το όνομα.
Σίγουρα κάποιοι θα αναρωτιούνται, MAMMOTH; καλά πως είναι αυτοί;
Ε; είναι… είναι λιγουλάκι γεμάτοι, ξέρουν τα παιδιά να τρώνε, δεν τσιμπάνε σαλατούλες, γουρουνόπουλα και βάλε.
Δημιουργήθηκαν από τον τραγουδιστή, των SAMSON και TIGER, NICKY MOORE και από τον πρώην μπασίστα, των GILLAN, JOHN Mc COY.
Το ομώνυμο άλμπουμ περιέχει από γλυκές μπαλάντες μέχρι πιασάρικους rock ήχους όλα όμως στο ‘μέγεθος’ των MAMMOTH.
Άσχημα τραγούδια μην περιμένετε να βρείτε, ξεχωρίζουν σίγουρα τα : ALL THE DAYS, FATMAN το CAN’T TAKE THE HURT που υπάρχει και στο σάουντρακ της ταινίας Ο δρόμος με τις λεύκες Νο5, το 30 PIECES OF SILVER και οι μπαλάντες BAD TIMES, DARK STAR και HOME FROM THE STORM.
Αν καταφέρετε να σηκώσετε αυτό το δίσκο, ζυγίστε τον καλά και μετά… αγοράστε το.

FAT MAN IN ME, BORN TO BE ME
FAT MAN IN ME, BIG MEAN HEAVY

VAIN – NO RESPECT 1989

Το συγκρότημα των VAIN δημιουργήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ το 1985 από τον τραγουδιστή Davy Vain και τους James Scott ( lead κιθάρα ), Danny West ( rhythm κιθάρα ), Ashley Mitchell ( μπάσο ) και τον Tom Rickard ( τύμπανα).
Με κάποιες εντυπωσιακές εμφανίσεις στο πλευρό των POISON και των GUNS N’ ROSES και με μια σειρά θετικών demo κατάφεραν να τσιμπήσουν το ενδιαφέρων πολλών δισκογραφικών εταιριών προτού υπογράψουν τελικά συμβόλαιο με την Island records.
Το « No Respect » ήταν ένα άλμπουμ γεμάτο γρήγορες μελωδίες εξαιτίας του ιδιαίτερου περιβάλλοντος που είχε δημιουργηθεί κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του δίσκου στο στούντιο, ενώ οι στίχοι είχαν ένα καθαρά σεξουαλικό προσανατολισμό.
Ο Davy Vain απέφυγε την συνηθισμένη glam προοπτική, σχεδιάζοντας κάτι διαφορετικό εμπνευσμένος από τις προσωπικές του σχέσεις…
Το single « Beat The Bullet » μέσα από « No Respect » πήγε καλά ιδιαίτερα στην Μεγάλη Βρετανία όπου η μπάντα θριάμβευσε στο πλάι των SKID ROW. Προσέξτε μέσα από το άλμπουμ και τα « Icy », « Without You », « 1000 Degrees » και « Laws Against Love».
Εκείνη την εποχή ο Davy Vain έκανε την παραγωγή στο « Frolic in the Park » των Death Angel δείχνοντας έτσι μια ακόμη ικανότητα του αυτή δηλαδή του παραγωγού.
Οι Davy Vain , James Scott και Ashley Mitchell δούλεψαν και ως road crew την μπάντα του πρώην ντράμερ των GUNS N’ ROSES Steven Adler η οποία τελικά διαλύθηκε κατά την διάρκεια των δικαστικών προσφυγών του Adler με τους GUNS N’ ROSES.
Ο Davy Vain ξανάφτιαξε τους VAIN με τον Danny Fury και τον πρώην ντράμερ των KILL CITY DRAGONS κάνοντας έτσι εντυπωσιακή την επιστροφή τους το 1993 με το « Move On It », το ακυκλοφόρητο 2ο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε τελικά το 1997 στην Ιαπωνία με τίτλο « Fade » και 2 χρόνια μετά σε όλο τον κόσμο.

Steve Hackett - Somewhere In South America…Live In Buenos Aires (DVD)

Είναι ένα must DVD για την συλλογή οποιουδήποτε οπαδού του ροκ. Αν ακόμα περισσότερο συμπαθείτε την κορυφαία προοδευτική μουσική σκηνή τότε αυτό είναι για σας.
Ο Steve Hackett είναι - όπως πάντα - πλαισιωμένος από μια σειρά πρώτης κατηγορίας μουσικών ( οι περισσότεροι από αυτούς είναι αρκετά νέοι ) αλλά κάποια μουσικά γυρίσματα που κάνουν είναι εκπληκτικά ιδίως σε μερικές παλιές μελωδίες είναι λες γράφτηκαν χθες.
Είναι μια ολόκληρη συναυλία σε έναν συμπαθητικό τόπο για ένα πολύ εκπαιδευμένο ακροατήριο και αυτό φανερώνετε από τον τρόπο με τον οποίο ακούνε τη μουσική ( ήσυχα ) και έπειτα ο ενθουσιασμός τους εκδηλώνετε στο σωστό χρόνο.
Ο κατάλογος της μουσικής διαδρομής καλύπτει τα καλύτερα του Steve Hackett, τραγούδια και από την πορεία των GENESIS, που καθιστά αυτό το DVD πληρέστερο από το " The Tokio Tapes " όπου με μια γρήγορη σύγκριση η Superμπάντα μεταμορφώνετε στην συναυλία του Μπουένος Άιρες και " ακατέργαστα " εμφανίζεται τέλεια επί σκηνής.
Τα bonus κάνουν ολόκληρο το DVD ένα ντοκουμέντο και αυτό γιατί στα έξτρα υπάρχει υλικό από τα παρασκήνια της συναυλίας καθώς επίσης, συνεντεύξεις και γυρίσματα από τα backstage της περιοδείας του στην Ιταλία το 2000, ενώ η έκδοση περιλαμβάνει και 2 audio cd της συναυλίας στο Μπουένος Άιρες.
Μην προσπεράσετε αυτό το DVD.

Manowar - Fire and Blood (DVD)

Ο πρώτος δίσκος περιέχει το Hell on Earth Part II και το δεύτερο το Blood in Brazil δηλαδή ολόκληρη την ζωντανή τους εμφάνιση στο Monsters of Rock το 1998 στη Βραζιλία.
Το Hell on Earth Part II συνεχίζει εκεί που τελείωσε το Part I, επικεντρώνοντας περισσότερο στις ζωντανές εμφανίσεις και στα ίδια τα τραγούδια. Το γεγονός είναι ότι περιλαμβάνει πολλά από τα αγαπημένα κομμάτια των φίλων του συγκροτήματος, μερικά από τα οποία δεν θα περίμεναν καν να ακουστούν πια ζωντανά με πολύ καλή ποιότητα ήχου όπως τα: Blood of the kings, Bridge of death, Gyuana, Battle Hymn κ.α. Γυρισμένα με πολλές κάμερες και εκπληκτικά εφέ. Το «κερασάκι στη τούρτα» είναι η εκτέλεση του «Voulez Vous» από μια ζωντανή εμφάνισή τους στη Γαλλία όπου ο Joey δίνει τα ρέστα του. Μερικά από τα τραγούδια δεν περιλαμβάνονται ολόκληρα (μόνο μέρος τους).
Το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου δίσκου περιέχει ολόκληρη την εμφάνισή τους στο Monsters of Rock του 1998. Ξεκινάει με 10λεπτο intro με την είσοδο της μπάντας στο festival. Η εμφάνιση είναι εκπληκτική με δυνατό και καθαρό ήχο και 30.000 κόσμο να έχει τρελαθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της συναυλίας.
Επίσης περιλαμβάνονται συνεντεύξεις και video clips των: House of death και Warriors of the world united στο Ringfest το 2002.

RIO – BORDERLAND

RIO – BORDERLAND
1985, MUSIC FOR NATIONS

JON NEIL – ΦΩΝΗΤΙΚΑ, ΚΙΘΑΡΕΣ
STEVE RODFORD – ΤΥΜΠΑΝΑ, ΜΠΑΣΟ, ΠΛΗΚΤΡΑ

Πρόκειται για ένα κλασικό Βρετανικό δίδυμο μουσικών κάτω από την κοινή μουσική στέγη της AOR σκηνής. Το ντουέτο των RIO αποτελείται από τον τραγουδιστή / κιθαρίστα Jon Neil ( το πραγματικό επώνυμο του είναι Willoughby ), πρώην μέλος των BLACK TIGER και τον μπασίστα / πλήκτρα / ντράμερ αλλά και παραγωγό Steve Rodford, πρώην μέλος των DUCHESS. Τον Σεπτέμβριο του ’85 κυκλοφόρησαν το ντεπούτο τους “ Borderland” το οποίο είχε καθαρά αμερικάνικο ήχο, επηρεασμένοι οι ίδιοι άλλωστε από τους Journey και τους Foreigner. Ευτυχώς, για πολλούς, ο ήχος τους δεν έχει τίποτα από την τότε Βρετανική σκηνή αλλά ένα καθαρά FM Rock στυλ με ζεστές μπιτατές μελωδίες.
Ο δίσκος ανοίγει με το πιασάρικο αλλά και παράλληλα θορυβώδες I DON’ T WANNA BE THE FOOL το οποίο ήταν και hit single του άλμπουμ. STRAIGHT TO THE HEART το ροκάκι του δίσκου με το μπάσο να δίνει το ρυθμό που χρειάζεται για να κρατά ένα τραγούδι σφικτό και δεμένο. Το TOMMY CAN’T HELP IT θυμίζει πάρα πολύ το SEND HER MY LOVE από το FRONTIERS των JOURNEY ( είπαμε καλή η τράκα αλλά όχι όλο το πακέτο βρε αδελφέ! ).
BETTER THIS TIME η κιθάρα οδηγός και πολύ ωραία μέρη από τα πλήκτρα και η πρώτη πλευρά κλείνει με το STATE OF EMERGENCY, το highlight του άλμπουμ, η υπεροχή των RIO, ΑΞΙΟΙ!!!
Στην δεύτερη πλευρά ανεβάζουν το τέμπο τους με τα SHY GIRL και SHE’ S A VIRGIN ένα έξοχο AOR με κακού γούστου στίχους, ακολουθεί το CLOSE TO YOU το οποίο θυμίζει το κλασικό QUICKSAND SHOES των I-TEN αλλά δεν μετράει τίποτα μπροστά του και ο δίσκος κλείνει με το ομώνυμο, αλλά θλιμένο, BORDERLAND.
Χωρίς αμφιβολία οι RIO ήταν ένα εξαιρετικό ντουέτο του οποίου οι μουσικοί γνώριζαν πολύ καλά να βαδίζουν ‘ ορθά ‘ στην μελωδική λεωφόρο του ροκ.

RAW SILK

Ένα τα κορυφαία AOR Ελληνικά σχήματα με ένα και μοναδικό δίσκο αυτόν που κυκλοφόρησε το 1990 από την ΕΜΙ και είχε τίτλο “Silk Under The Skin” ήταν οι RAW SILK. Ένα εξαιρετικής ποιότητας μελωδικό ροκ, με πολλά πλήκτρα, δυνατά κιθαριστικά σόλο, πιασάρικα ρεφρέν και την μοναδική κρυστάλλινη φωνή του Γιώργου Φλωράκη.
Μπορεί ο δίσκος να είχε μόνο 8 τραγούδια τα: “Second Advent”, “Journey of no Return”, “Irene”, “Heroes don’t Cry”, “Street Girl”, “Just Like a Dream”, “Broken Vows” και “Fever” αλλά όλα ήταν επιτυχίες, ήταν μοναδικά.
Έτσι λοιπόν, αντί να σας παρουσιάσω το δίσκο σκέφτηκα να κάνω μια κουβεντούλα με το ιδρυτικό μέλος των RAW SILK Κώστα Κυριακίδη και να θυμηθούμε, παρέα, εκείνες τις μοναδικές στιγμές.
Με τον Κώστα είχαμε να τα πούμε πολλά χρόνια, αλλά συναντιόμασταν τακτικά. Αυτή τη φορά πήγαμε για καφέ και τα είπαμε την επόμενη μέρα της Eurovision αλλά μόνο για Παπαρίζου και WIG WAM δεν μιλήσαμε, προτιμήσαμε να μείνουμε στα παλιά.


• Κώστα, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, θα ήθελα ξεκινώντας να μου πεις πως από τους SPITFIRE φτάσαμε στους RAW SILK;
Ήταν τότε που είχαν αρχίσει τα προβλήματα, μόλις μπήκανε «διάφοροι» από την εταιρία μέσα στο συγκρότημα και μετά από μια συναυλία στην Κέρκυρα, που δεν πήγε καλά, φάνηκε ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω με τους SPITFIRE. Ήθελα να κάνω κάτι δικό μου.
• Και από heavy έγινε η στροφή στον «Αμερικάνικο» ήχο των RAW SILK; Πως έγινε αυτό;
Είχα και άλλα μουσικά ακούσματα εκείνη την εποχή, ιδίως από την pop, όπως οι HUMAN LEAGUE, βγήκε και το “Final Countdown” των EUROPE, μου άρεσε ο ήχος τους, οπότε αποφάσισα να σταματήσω με τους SPITFIRE και να ξεκινήσω κάτι που θα το «οδηγούσα» εγώ, από την αρχή… μόνος μου.
• Ποια ήταν όμως τα υπόλοιπα μέλη των RAW SILK? Και πως ξεκίνησε η φάση;
Μάζεψα ορισμένα άτομα είχα και ένα έτοιμο τραγούδι το “Street Girl” και ξεκινήσαμε, εγώ στα τύμπανα, ο Μπακόπουλος κιθάρα, ο Βελέντζας στα πλήκτρα (ήταν και στους SPITFIRE) και ο Πάνος Κονδυλός φωνή (αργότερα στους ΡΙΦΙΦΙ).
Πήγαμε στο Sierra με ηχολήπτη τον Κώστα Καλημέρη και γράψαμε σε 6 ώρες το 1ο demo με το “Street Girl”. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό και άρεσε σε όλους, μετά είχαμε την πρόταση να βγάλουμε δίσκο όμως δίσκο ως SPITFIRE αλλά δεν θέλαμε να μπλέξουμε.
• Και πως προέκυψε το όνομα RAW SILK;
Στην αρχή ξεκινήσαμε ως WATERGATE, με αυτό το όνομα κάναμε μια εμφάνιση στην Πετρούπολη, και αφού τελείωσε η ηχογράφηση του δίσκου και η συμφωνία με την ΕΜΙ μια κοπέλα από την εταιρία μας πρότεινε το RAW SILK, μας άρεσε και το δεχτήκαμε.
• Και με ποια σύνθεση έγραψες τον δίσκο, είναι αυτή που βλέπουμε στο οπισθόφυλλο του “Silk Under The Skin”, με τον Μάριο Ζάρκο στην κιθάρα και τον Jimmy Διακουμάκο στο μπάσο;
Όχι, στο οπισθόφυλλο είναι η live σύνθεση των RAW SILK.
Εγώ έγραψα τα τύμπανα στο Sierra και στην πορεία προσθέταμε τα υπόλοιπα μέρη, βρίσκοντας έναν έναν τους υπόλοιπους μουσικούς που θα έγραφαν στον δίσκο. Ο Πάνος δεν μπορούσε να ακολουθήσει και ο πληκτράς μας ο Rory (Χριστόπουλος) μου πρότεινε τον Γιώργο (Φλωράκη) και πίστεψε με δεν το μετανοίωσαμε…
Οι υπόλοιποι που έγραψαν ήταν οι: Τόλης Μπακόπουλος και Μιχάλης Τσουκαλάς τις κιθάρες, πλήκτρα ο Rory, μπάσο ο Γιάννης Πλαγιανάκος και στο “Irene” ο Μάκης Κόλλιας, ο Τάκης Τσαμουρόπουλος έκανε τα 2α φωνητικά στο “Just Like a Dream” ενώ βοήθησαν πολλοί και καλοί φίλοι. Συνολικά γράψαμε 350 με 400 ώρες στο Sierra.
Πάντως πρόβα σαν RAW SILK δεν κάναμε, αφού, εγώ είχα τελειώσει με την ηχογράφηση στα τύμπανα και ένας ένας μετά πρόσθετε τα δικά του μέρη.
• Πόσο συμμετείχες συνθετικά αλλά και στιχουργικά στον δίσκο;
Όλα είναι δικά μου, είχαμε την ευκαιρία να βγει ο δίσκος και έτσι λειτουργήσαμε γρήγορα.
Μέσα σε 2 βδομάδες είχα έτοιμα τα βασικά μέρη των υπολοίπων τραγουδιών, κοίταξε, θέλαμε να αρπάξουμε την ευκαιρία και…
• Ποια ήταν η αντίδραση των υπολοίπων σε ένα έτοιμο υλικό;
Καμία, πάντως σε θέματα ενορχήστρωσης βοήθησαν όλοι, αλλά έγραψαν οι πολύ καλοί!!!
• Tο “Silk Under The Skin” ήταν τότε η πιο ακριβή παραγωγή σε ελληνικό συγκρότημα; Μπορείς να την συγκρίνεις με αυτή στο “First Attack” των SPITFIRE;
Πράγματι ήταν 2 από τις καλύτερες παραγωγές στην Ελλάδα, ήταν καλός ο ηχολήπτης (Κώστας Καλημέρης), το Sierra που ηχογραφήσαμε, το σχήμα είχε και κάποιες καλές δυνατότητες. Απλά με τους SPITFIRE είχαν προηγηθεί πρόβες 3 χρόνων πριν μπούμε στο στούντιο γι αυτό και τα τραγούδια ακούγονται τόσο «ζωντανά», ενώ με τους RAW SILK δουλέψαμε πάνω σε νέες τεχνικές και τεχνολογίες.
• Κώστα, πως είχε έρθει, τότε, η συμφωνία με την ΕΜΙ;
Ξέραμε την ΕΜΙ από τους SPITFIRE και τελικά με τις επαφές του Γιάννη Κουτουβού έγινε η συμφωνία. Ο Γιάννης μας βοήθησε, την 2η φορά, πιο ουσιαστικά γιατί οι ρόλοι του καθενός ήταν συγκεκριμένοι στους RAW SILK και ο ρόλος του Γιάννη ήταν να πάρει τον δίσκο και να τον προωθήσει στις εταιρίες.
• Γνώρισε ο δίσκος την ανάλογη εμπορική (αγοραστική) επιτυχία; Σας είχαν κατηγορήσει και για ομοιότητα του εξωφύλλου με αυτό των SCORPIONS στο “Savage Amusement” το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1988.
Πωλήσεις;
Το μόνο που ξέρω είναι ότι η 1η κοπή ήταν για 1500 δίσκους, δεν γνωρίζω καν αν υπήρξε και 2η δεν έχω ιδέα. Στα δισκάδικα πάντως, από ότι μας έλεγαν, πήγαινε πολύ καλά. Όσο για το εξώφυλλο ο καθένας, τότε, ήθελε να πει κάτι, ναι, μπορεί να μοιάζει, αλλά είχαμε πει την ιδέα για το πώς το θέλαμε και όπως ήταν φυσικό υπήρχαν επιρροές όχι μόνο τελικά στη μουσική αλλά και στο εξώφυλλο.
• ΒΟΒΒΥ’S… το στέκι των poserάδων, τι θυμάσαι από εκείνες τις βραδιές; Αλήθεια, πόσο καιρό παίζατε εκεί, θύμισε μου και τι άλλο παίζατε εκτός βέβαια από τα δικά σας τραγούδια;
Bobby’s… Ήμασταν όλοι μια μεγάλη παρέα, ήταν φανταστικά. Δουλέψαμε εκεί 2 περιόδους, παίζαμε στην αρχή κάθε Παρασκευή και Σάββατο και μετά που είχε πιο πολύ κόσμο παίζαμε ανάλογα Πέμπτη ή Κυριακή, βαράγαμε 1 ½ ώρα και εκτός από τον δίσκο μας παίζαμε διασκευές σε WHITESNAKE, EUROPE, TOTO, VAN HALEN….
• Τι δεν πήγε καλά και δεν προχώρησε η φάση με τους RAW SILK; Προβλήματα;
Ναι προβλήματα, έσπασε η «αλυσίδα»…
Ήμασταν στην φάση ότι θα ηχογραφήσουμε τον 2ο δίσκο όπως έγινε με τον πρώτο. Το πλήγμα ήρθε όταν ήταν να παίξουμε support στους SCORPIONS στο Ειρήνης και Φιλίας στο Φάληρο, ήταν κανονισμένο να παίξουμε εμείς, λόγω Κουτουβού, αλλά 1 μήνα πριν τη συναυλία έκλεισαν οι WINGER ως support σε όλη την Ευρωπαϊκή περιοδεία των Γερμανών. Ορισμένοι απογοητεύθηκαν πλήρως, δεν είχαν μάλιστα τη δύναμη να συνεχίσουν, εμένα δεν με πείραξε, αλλά αν είχαμε παίξει θα είχαμε εκτοξευτεί!
• SUB ROSA, ALIEN / TRADE MARK, DOUGLAS / NOK AOYT, ΜΑGNA CARTA / MYSTERY, VAAL, VAVEL, FLAMES / NORTHWIND, VICE HUMAN…
Κάθε γειτονιά είχε τότε και από ένα συγκρότημα, όλοι ήταν καλοί μουσικοί, ναι, είχαμε δυνατή Ελληνική σκηνή.
• Για το video clip “STREET GIRL”, ήταν μοναδική η εμπειρία; Υπάρχει άλλο video γιατί θυμάμαι κάποια συμμετοχή σας σε εορταστική εκπομπή της ΕΡΤ. Μήπως υπάρχει κάποιο video από τα VIDEO από τα Bobby’s;Αλήθεια εσύ ποια έκδοση του “Street Girl” έχεις; Γιατί υπάρχουν δύο.
• Πρέπει στην τηλεοπτική εκπομπή (Metal City) να είχα παίξει και τα δύο, αλλά προτειμώ αυτή τη κόπια με τα κινηματογραφικά insert.
Πράγματι, Ηλία σε εκείνη την εορταστική εκπομπή της ΕΡΤ είχαμε παίξει 2 τραγούδια τα: “Street Girl” και “Irene”, αλήθεια πως τα θυμάσαι όλα αυτά; Δυστυχώς όμως από τα Bobby’s δεν έχουμε κάποιο video, καλό θα ήταν, αλλά…
• Θυμάσαι κάποιο αστείο από τις ηχογραφήσεις του “Silk Under The Skin” ή από τις εμφανίσεις των RAW SILK στο Bobby’s;
Θυμάμαι, όταν έγραψα και στην συνέχεια άκουσα το αποτέλεσμα των ηχογραφήσεων, ήταν ότι πιο «φοβερό» μου είχε συμβεί. Το αποτέλεσμα, η αποτύπωση της δουλειάς. Είπαμε οι βραδιές στο Bobby’s ήταν μοναδικές.
• Μετά τους RAW SILK, έγραφες μουσική για ταινίες;
Με ενδιέφερε περισσότερο η μουσική, άρχισα να την ψάχνω, πήγα αρχικά ΄2 χρόνια σε ωδείο εδώ και στην συνέχεια πήγα 5 χρόνια στην Αγγλία για σπουδές. Ήταν μοναδική η εμπειρία μου εκεί. Άρχισα να μαζεύω στην πορεία δίσκους κλασικής μουσικής αλλάς και πολλά soundtrack.
• Οι υπόλοιποι;
Κοίταξε, ο Γιώργος συνέχισε πολύ δυνατά…
• Έκανε δεύτερα φωνητικά στην Γαρμπή, στον Πανταζή, δούλεψε με τον Ρουβά και τώρα είναι με την Βανδή στην Θεσσαλονίκη, η φωνή του ακούστηκε στο σήμα του Fame Story ενώ τραγουδάει και τον νέο ύμνο της ΑΕΚ σε ενορχήστρωση Φοίβου.
Πράγματι έτσι είναι.
• Στην πορεία ήρθε και επανακυκλοφορία του δίσκου σε cd, πως προέκυψε αυτή η κίνηση;
Στην αρχή πίστευα, με την συμφωνία που είχαμε κάνει, ότι θα κυκλοφορήσει το cd μαζί με κάποιο περιοδικό αλλά αυτός το επανακυκλοφόρησε μαζικά σε όλο τον κόσμο. Με αποτέλεσμα να καταφθάνουν κατά δεκάδες τα email από όλο τον κόσμο, θα σου αναφέρω χαρακτηριστικά από Ολλανδία, Λατινική Αμερική, Ιαπωνία και όχι μόνο…
Μάλιστα ένα κομμάτι το “Street Girl” κυκλοφόρησε σε μια συλλογή η οποία λέγεται Melodic Rock vol.16 και το κυκλοφορεί ένα από τα μεγαλύτερα internet ραδιόφωνα στο Μόναχο και έχουν βάλει το τραγούδι μας, μάλιστα είναι η πρώτη φορά που συμπεριλαμβάνουνε Ελληνικό σχήμα μέσα.
Στην αρχή αυτή η ανταπόκριση με εξέπληξε, όχι μόνο εμένα, αλλά και τους άλλους, αν σκεφτείς ότι το “Heroes Don’t Cry” ήταν από τις πρώτες ιδέες και το είχα γράψει το 1986. Με ευχαρίστησε το ότι τα κομμάτια αρέσουν ακόμη και αυτό μας έβαλε σε σκέψεις να κάνουμε κάτι καινούργιο.
Και μάλιστα τα άτομα που τους άρεσε ο δίσκος μας ζητάνε κάτι τέτοιο και μας ρωτάνε τι θα γίνει, γιατί δεν βγάζετε κάτι αξίζει τον κόπο. Και σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο.
• Δηλαδή, υπάρχουν τώρα οι RAW SILK; Ποια είναι τα νέα μέλη; Υπάρχει κάποιο υλικό παλιό ή καινούργιο; Ανοίγεις ξανά το κεφάλαιο RAW SILK;
Πράγματι, σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο, οι RAW SILK σαν συγκρότημα δεν υπάρχουν, αλλά θα αρχίσει να ξαναχτίζετε.
Τώρα είμαστε ο Γιώργος (Φλωράκης) και γω, βρισκόμαστε και δουλεύουμε μια φορά την εβδομάδα σε νέες ιδέες, αλλά δεν το έχουμε αποφασίσει ακόμη.
Θα δούμε, πάντως έχει πολύ δρόμο, ποντάρουμε και στο Ελληνικό κοινό, σου θυμίζω και το fun club των RAW SILK στη Θεσσαλονίκη, αρκεί Ηλία να βρεθούν νέα μέλη αξιόπιστα και να αφοσιωθούν στην νέα μας προσπάθεια.
• Κώστα, πως νιώθεις ακούγοντας το δίσκο σας μετά από τόσα χρόνια; Θα άλλαζες κάτι τώρα;
Κοίταξε, ήταν ένας ωραίος δίσκος, ναι θα άλλαζα πολλά, τόσο συνθετικά όσο και στην παραγωγή, όμως ήταν η απειρία… ήταν αυτό που ήταν και γι αυτό άρεσε. Πάντως στο καινούργιο δίσκο δεν θα αντιγράψουμε τον παλιό, ναι μεν θα είναι μελωδικό αλλά…
Ηλία, τώρα είναι μόνο η αρχή και δεν βιαζόμαστε.

ΥΓ Η συνέντευξη είχε γίνει τον Απρίλιο του 2005

«Μύκονος»

(Ο Βέγγος κάνει το φωτογράφο. Ήρθε ένας πελάτης και δεν του άρεσαν οι φωτογραφίες του. Τις πέταξε κάτω κι έφυγε εκνευρισμένος)
Θανάσης Βέγγος: Ελενίτσα, αυτές εδώ μας μείνανε. Πάρτες και βάλτες εκεί πέρα στη βιτρίνα. Αυτή εδώ βάλτη έτσι ανάποδα και γράψε από κάτω «Μύκονος»...

Διακοπές στο Βιετνάμ

Ο Θανάσης είναι ένας καλόκαρδος χημικός που εργάζεται στην επιχείρηση του Στέλιου Τεμπεσίρογλου κι ενδιαφέρεται, αφενός να ανακαλύψει μια νέα πλαστική ύλη, και αφετέρου να παντρευτεί την όμορφη Φρόσω, γραμματέα του αφεντικού. Πετυχαίνει και στα δύο, αλλά την πρώτη νύχτα του γάμου καλείται για μετεκπαίδευση στο στρατό. Το αεροπλάνο του πέφτει στο Βιετνάμ κι ο ίδιος κηρύσσεται αγνοούμενος. Όταν μετά από δύο χρόνια επιστρέφει στην Ελλάδα, προσπαθεί να ξανακερδίσει τη γυναίκα του, την οποία ετοιμάζεται να παντρευτεί το πρώην αφεντικό του, αλλά και να πάρει μέρος απ’ τα κέρδη της ανακάλυψής του, ανακάλυψη που στο μεταξύ έχει σφετερισθεί ο Τεμπεσίρογλου.