Τα εργοστάσια βινυλίου απαιτούν το υλικό τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν την κυκλοφορία. Αντίθετα, οι ψηφιακές πλατφόρμες επιτρέπουν αλλαγές μέχρι την τελευταία στιγμή.
Οι καλλιτέχνες συνεχίζουν να αλλάζουν μίξεις, προσθέτουν συνεργασίες, στίχους ή ακόμα και ολόκληρα τραγούδια αφού το βινύλιο έχει ήδη σταλεί για πρέσαρισμα.
Παρά το γεγονός ότι το βινύλιο είναι ακριβότερο και καταγράφει συνεχή άνοδο πωλήσεων ως συλλεκτικό αντικείμενο, ο αγοραστής συχνά αποκτά μια προγενέστερη εκδοχή του έργου.
Η απόκλιση αυτή δεν είναι αναγκαστικά αρνητική για τους συλλέκτες, αρκεί να υπάρχει σαφής ενημέρωση για το περιεχόμενο της φυσικής έκδοσης και να μην πωλείται ως το «τελικό» άλμπουμ.
