Ξεκίνησε πρόγραμμα απεξάρτησης σε ηλικία 13 ετών στο Χιούστον, αφού συνειδητοποίησε ότι η εθιστική του προσωπικότητα δεν θα του επέτρεπε να ζήσει μια ζωή με ουσίες.
Η ακλόνητη, σιδερένια αποφασιστικότητα του εσωτερικού εθισμένου να βρει το ναρκωτικό, τη μαριχουάνα ή το αλκοόλ — έμαθε να ανακατευθύνει αυτή την ενέργεια σε εποικοδομητικές δραστηριότητες όπως η γυμναστική, το τρέξιμο και η μουσική.
"Για εμένα, η προπόνηση με βάρη, τα μεγάλες αποστάσεις τρεξίματος στη μέση της νύχτας, καθώς και οι αμέτρητες ώρες μελέτης στα ντραμς και συγγραφής καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετιών, υπήρξαν η κατάλληλη τροφή. Παράλληλα, κατάλαβα ότι —τουλάχιστον για τη δική μου ζωή— είναι πολύ καλύτερο να ζεις μέσα από το διαυγές φίλτρο ενός καθαρού μυαλού, όπου μπορείς να αφομοιώνεις και να βιώνεις πληρέστερα όλες τις στιγμές της ζωής: τις καλές, τις κακές και τις δύσκολες".
Τέλος, δηλώνει ευγνώμων σε όλους τους φίλους των πρώτων χρόνων και πιστεύει ότι η ζωή είναι καλύτερη με καθαρό μυαλό.
